کد یادداشت: 157 - تاریخ درج: 1395/01/22

هفت اس seven s

این گروه معتقدند که سازمان متأثر از تعامل میان هفت بُعد : ساختار، استراتژی، سیستم ها، سبک ها، کارکنان، مهارتها و ارزشهای مشترک (اهداف متعالی) است و آن را چارچوب (یا مدل) هفت اس (به دلیل حرف S در اول کلمه معادل انگلیسی هر یک از هفت بُعد) نامیدند

هفت اس                  Seven S
 
هفت اس، چارچوب جدیدی برای نگرش به سازمان است که برای نخستین بار توسط گروه مشاوران مکینزی مطرح گردید. این گروه معتقدند که سازمان تنها ساختار نیست، بلکه سازمان متأثر از تعامل میان هفت بُعد : ساختار، استراتژی، سیستم ها، سبک ها، کارکنان، مهارتها و ارزشهای مشترک (اهداف متعالی) است و آن را چارچوب (یا مدل) هفت اس (به دلیل حرف S در اول کلمه معادل انگلیسی هر یک از هفت بُعد) نامیدند و از آنجاکه این پژوهش در شرکت مشاوران مکینزی انجام شد به هفت اس مکینزی (Mckinsey 7-S) نیز مشهور است.
به سه بُعد ساختار، استراتژی و سیستم ها، ابعاد سخت و چهار بُعد سبک، کارکنان، مهارتها و ارزشهای مشترک، ابعاد نرم گفته می شود. این هفت S به شرح زیر اند:
  1.  ساختار (Structure) : اصول تقسیم کار و تخصصی سازی و همچنین هماهنگی، ویژگی های برجسته، نمودار سازمانی (سازماندهی وظیفه ای، تمرکز یا عدم تمرکز) نحوه ارتباط افراد (روابط مستقیم و غیر مستقیم) الگوهای طبقه بندی و کنترل. در اینجا عموماً چنین پرسشهایی مطرح می شود که سازمان متمرکز است یا غیر متمرکز؟ وظایف اصلی کدامند؟ تنش بین وظایف کلیدی چیست؟ ساختار غیر رسمی (ارتباط مستقیم رده بالای سازمان، باندها و گروهها و گروههای غیر رسمی تصمیم گیری) چگونه است؟
  2. استراتژی (Strategy): استراتژی الگو، سیاست، برنامه، اقدام، تصمیم و یا تخصیص منابع است که تعریف می کند: سازمان چیست؟ چه می کند و چرا چنین می کند. ویژگیهای متمایز، عوامل کلیدی موفقیت، نحوه تفکر سازمان نسبت به خود و محیط سازمان، نقاط قوت و ضعف سازمان، فرصتها و تهدیدهای سازمان و اصول تعریف شده سازمان، مواردی هستند که می توانند در شکل استراتژی مطرح شوند.
  3. سیستمها (Systems): رویه ها و فرآیندهای رسمی و غیر رسمی سازمان در انجام امور و وظایف و همچنین سیستمهای رسمی سازمان کدامند؟ سیستمهای ارزیابی و برنامه ریزی، سیستم تشویق و تنبیه و سیستمهای تخصیص منابع و غیره سیستمهای غیر رسمی سازمان، نحوه برگزاری جلسات، پروتکل های حل اختلافات و ...
  4. سبک (Style) : از بُعد فرهنگ سازمانی، ارزشها و اعتقادات مسلط و فرمهای توسعه یافته که جزء ویژگیهای ماندنی زندگی سازمانی شده اند، از بعد سبک مدیریت، مدیران چه می گویند و چگونه عمل می کنند، مدیر، وقت خود را چگونه می گذراند، بر روی چه موضوعات و مواردی تمرکز می کند؟
  5. کارکنان (Staff): مشخصه های افراد سازمان از لحاظ تحصیلات، اصول کارکردی یا زمینه های کاری، نحوه مدیریت منابع انسانی، روش شکل دهی ارزشهای پایه در جذب نیرو، معیارهای مختلف انتخاب و ارتقاء کدامند؟ مسیر شغلی و آینده شغلی چگونه است، فرهنگ کارکنان چگونه است؟
  6. مهارتها (Skills): ویژگیهای متمایز سازمان چیست؟ سازمان چه کاری را بهتر از همه انجام می دهد، چگونه ویژگیهای متمایز خود را حفظ می کند.
  7. ارزشهای مشترک (اهداف متعالی) (Shared Values / Superordinate Gools): مفاهیم راهنما، ایده های اساسی، معانی قابل ملاحظه یا اعتقادات مهم که یک سازمان به افرادش القا می کند. این موارد راهنمای جهت گیری سازمان نسبت به انجام وظیفه، اهداف، کارکنان، جامعه و غیره است. نقش سازمان در خدمت به جامعه چگونه است.
در بسیاری از موارد سازمانها به اس های سخت، بیشتر توجه می کنند این در حالی است که عدم توجه به اس های نرم می تواند مانع پیشرفت سازمان گردد. عدم موفقیت بسیاری از سازمانها به دلیل ناتوانی در ابعاد سخت و نرم است، چرا که فرهنگها، ارزشها و سبکها می توانند سد راه اجرای سیستمها و ساختارها گردند.
 
 

[بازگشت به فهرست]

keywords